atm - een korte uitkering aanvragen - de boze witte lama
Nederlanders,  Werk

Een korte uitkering aanvragen

Na onze wereldreis wilden we allebei zo snel mogelijk weer aan het werk gaan. Maar om de tijd tussen het zoeken naar werk en het geen werk hebben te overbruggen wilden we kijken of we een uitkering konden krijgen. Het antwoord zal je vast al weten: ‘die krijg je nie’. Klopt!

Via internet moesten wij online, met DigiD, een formulier invullen. Dat werkte voor geen meter. Voor problemen of vragen moesten we de gemeente bellen. Dus ik bellen.

“Het aanvragen van een uitkering werkt niet,” vertelde ik zo kort mogelijk.

“Nou, het moet wel op die manier,” was het enige antwoord.

“Maar hij doet het niet. De gegevens kloppen niet en ik krijg foutmeldingen.”

“Dat kan niet. De enige manier om een uitkering aan te vragen is via DigiD. Kunt u het nog eens proberen?”

“Oke, maar het lukt dus niet. Maar ik wil het best voor de 8ste keer proberen.”

Na opgehangen te hebben probeerde ik het toch nog maar eens. Inmiddels was er ook een afspraak bij de gemeente gemaakt voor over 2 weken. Het lukte weer niet. Dus ik heb maar schermafbeeldingen gemaakt en die doorgemaild met een hele uitleg van ongeveer 5 A4’tjes. De volgende dag kreeg ik een e-mail terug met de zeer vriendelijk, kort maar krachtige melding:

“We sturen u een papieren versie toe.” (meer stond er echt niet in)

3 werkdagen later kregen we een pak papier in de brievenbus. Het kostte ons 4 dagen om alles goed in te vullen. Op dag 2 kregen we een telefoontje van de persoon waar we een afspraak mee hadden. Of alles duidelijk was en of het klopte dat we in 2016 en 2017 niet in Nederland verbleven. Ja, dat klopte. En wij weer verder alles invullen.

Een week later gingen we naar de gemeente. De ambtenaar was, zoals een goede ambtenaar betaamd, 15 minuten te laat. Op dit moment wil ik je, de lezer, er op attenderen dat dit proces dus al 4 weken in beslag nam. Het eerste wat hij vroeg:

“Hebben jullie volgens de zwerversnorm geleefd?”

“Wat is dat?” vroeg ik.

“Dat is als je nier meer dan 744 Euro per maand hebt uitgegeven.”

“Ah, dat is dan 1488 Euro per maand voor ons tweeën”, zei ik met een trots gevoel dat ik dat zo maar even uit mijn hoofd uitgerekend had. “Dat is wel eens gelukt ja.”

“Nee, 744 Euro per maand voor jullie tweeën.”

“Dat is niet gelukt, nee.” zei ik.

“Dan worden jullie daar op gekort. Jullie worden ook gekort op het feit dat jullie zelf zijn gestopt met je werk en zelf Nederland uit zijn gegaan. Dat betekent dat jullie de eerste 8 maanden geen geld van de overheid krijgen.

“Nou, dan heeft dit gesprek ook geen zin meer. Beetje zonde van onze tijd om alles voor elkaar te krijgen voor dit gesprek.”

“Dat snap ik, maar ik had jullie dat ook direct kunnen vertellen toen jullie met de aanvraag begonnen.”

Ik was met stomheid geslagen. 4 weken bezig om alle gegevens en dergelijke op te zoeken, digitaal ruzie maken met een systeem, alles via pen en papier regelen om te horen dat het allemaal niet hoefde. 2 weken later hadden we allebei werk.

Er zijn zat mensen die thuis zitten met een uitkeringen. Van die mensen zijn er zat mensen die niet (meer) willen werken. Ik vraag me af waarom de overheid daar zo makkelijk mee doet.

0 0 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x
()
x