kinderopvang - kinderen kunnen weer naar de opvang - de boze witte lama
Nederlanders

Kinderen kunnen weer naar de opvang

Corona, hetgeen wat 2020 in zijn greep houdt. Wij, Nederland, hebben een intelligente lockdown. Hierdoor hebben we nog best veel vrijheid. Denk bijvoorbeeld aan Italië of Spanje; hier mogen ze de deur niet eens uit. Wij, daarentegen, mogen nog gewoon een ommetje maken of naar de supermarkt.

Toch zijn er een aantal zaken die “niet” mogen. Zo zijn bijvoorbeeld de kinderopvang en scholen gesloten. Kinderen krijgen thuis les via de webcam of van een ouder. De ouders moeten nu meer op de kinderen passen. Iets wat, in mijn ogen, best normaal is als je besluit kinderen te krijgen.

Nu is bekend dat opvang en scholen voor een gedeelte weer open gaan. Vele ouders om mij heen zijn zielsblij, want dan kunnen de kinderen weer even de deur uit en hebben ze eindelijk weer eens rust. Hebben papa en mama eindelijk weer tijd voor zichzelf. Ik snap het soms wel, het is ook veel.

Ik heb het niet over ouders die hun kind voor een weekend naar opa en oma sturen. Of die ene week per jaar naar oma op vakantie. Er is een grote groep ouders die kinderen 5 dagen per week naar de opvang stuurt. Niet omdat beide ouders werken, want dan snap ik het wel, maar vaak werken deze ouders parttime en gebruiken ze de opvang om even van de kinderen verlost te zijn.

Dit idee moet iemand mij toch echt even uitleggen. Want waarom is een ouder (die zelf heeft gekozen voor een kind, of meerdere, en daarom de verantwoordelijkheid heeft over dit kind) blij dat het kind de deur uit is en iemand anders op het kind, en van anderen, moet passen?

Over de hele wereld zijn ouders die fulltime voor het kind, of meerdere, zorgen en het geen enkel probleem vinden. Opvang doen ze niet aan; ik heb kinderen en ik hoef anderen niet op te zadelen met mijn kinderen. Ik zorg er zelf voor.

Een vrouw die ik ken heeft letterlijk gezegd: “Mijn man en ik werken allebei 24 uur per week. Wij werken allebei op maandag, dinsdag en woensdag. Kind gaat van maandag tot donderdag naar de opvang. Dan hebben mijn man en ik de donderdag lekker rust. Vrijdag gaat het kind naar opa en oma, vinden ze leuk. Zaterdag en zondag, ja, dat is wel zwaar. Dan moeten we het huishouden doen, boodschappen doen, sporten en afspreken met vrienden. Owja, dan moeten we ook op het kind passen.
Op de vraag “waarom hebben jullie dan een kind?” kreeg ik het volgende, standaard antwoord:

“Ja, maar dat is toch mooi. Het is zo mooi om iets na te laten op deze wereld. Je eigen kind opvoeden, met je eigen normen en waardes!”

Toen ik zei dat ik dat raar vond, want ze zien het kind bijna nooit en de opvang doet de opvoeding, zei de moeder: “Je hebt zeker zelf geen kinderen?” En voor ik kon antwoorden liep ze boos weg.

5 1 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x
()
x