nederlanders in indonesie - Laten we gewoon doen alsof het nooit is gebeurd - de boze witte lama
Nederlanders,  Wereld

Laten we gewoon doen alsof het nooit is gebeurd!

In 2017 ben ik in Indonesië geweest. Een schitterend land met een heerlijke cultuur. Gastvrij, vriendelijk, goedkoop, heerlijk weer en een verschrikkelijke geschiedenis. Onze voorouders, dus niet wij als in u en ik, hebben hier met harde hand geregeerd. In eerste instantie dacht ik dat het wel meeviel. Mijn vader is geboren in Indonesië en ik heb nooit gekker verhalen gehoord. Klopt, toen (1950 – 1960) viel het wel mee. Daarvoor was het echter wel anders.

Via via kwamen we in contact met een Indonesiër die tours door Bataviastad gaf. Een leuke, vrolijke man die haarfijn de goede plekken van dit deel van Jakarta kon vinden. In zijn verhaal, wat in het Engels was, zaten ook Nederlandse woorden. Denk aan ophaalbrug, oude gebouwen en plein. Objecten waar ze toen der tijd geen woord voor hadden hebben de Nederlanders ze bij ‘geholpen’.

We werden vanaf het hoofdplein opgehaald en begeleid door de stad, naar de haven en zelfs door de sloppenwijk. Overal waren vriendelijke mensen, voornamelijk in armoe. Ze probeerden niet iets te verkopen of te bedelen voor geld. In de sloppenwijk lieten de arme jonge mannen vol trost hun woning van 2 bij 2 zonder bed zien. De oudere dames waren eten aan het klaarmaken waren die de mannen in de avond weer gingen verkopen. Dit is een redelijk algemeen beeld in Indonesië.

Redelijk gemoedelijk. Totdat onze gids vertelde wat voor verschrikkelijke dingen de Nederlanders vroeger hebben gedaan in Indonesië. Op het plein werden toen der tijd Indonesiërs omgebracht om de macht van de Nederlanders te tonen. Vaak onthoofd of opgehangen. De lokale bevolking werd naar het plein gedreven om het te moeten zien en om angst in te zaaien om controle te behouden.

Niet alleen in Jakarta was het zichtbaar. In Yokjakarte is het fort Vredeburg, nu een museum. Er is alleen niet veel vrede in te zien. Het zijn voornamelijk diagrammen over de gruwelheden van de Japense bezetting en die van de Nederlands. Na het bezoek schaamden we ons toch een beetje, als Nederlander zijnde. Maar dat was volgens lokalen niet nodig.

Het is namelijk niet onze schuld. Wij, de mensen van nu, kunnen er niets aan doen. Het is geweest, het is geschiedenis. We moeten er van leren en verder gaan met ons leven. Volgens menig Indonesiër die ik er sprak moeten we onze geschiedenis koesteren; het verteld ons waar we heen moeten gaan en ons ervoor behoeden dat we niet weer dezelfde fouten maken.

Terug in Nederland is het precies andersom: Laten we de geschiedenis verwijderen, dan is het niet gebeurd… Ofzo? Waar meneer Rutte nu zijn excuses moet aanbieden voor zaken die hij, of de huidige Nederlanders, niet heeft veroorzaakt denken de meeste mensen; waarom? Mannen waar wij onze rijkdom aan te danken hebben door ontdekkingsreizen, handel en bouw moeten nu van hun sokkel getrokken worden omdat zij, zoals de meeste rijken in hun tijd over de hele wereld, slaven hadden.

Maar ja, excuses aanbieden zal wel een privilege zijn, want ik zie vaak alleen de blanke mensen gedwongen worden om excuses aan te bieden.

0 0 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x
()
x