vlieland - Naar Vlieland tijdens Corona - de boze witte lama
Nederlanders,  Openbaar vervoer,  Reizen,  Uitjes

Naar Vlieland tijdens Corona

In tijden van Corona zijn er zoveel mensen die schreeuwen dat er niets mogelijk is. De wereld vergaat en wij vergaan mee, aldus sommige mensen. Maar wist u dat er binnen Nederland nog veel mogelijk is en we, ten opzichte van andere landen, best veel vrijheid hebben? Na meer dan een jaar stilletjes thuis zitten wordt het eens tijd voor een vakantie: we gaan naar Vlieland! Ook nu val ik van de ene verbazing in de andere.

In dit blog wil ik niet de discussie starten of aanwakkeren of de maatregelen wel of niet goed zijn. Ik vermeld puur mijn eigen mening en bevindingen. Ik verwacht dat deze net zo gerespecteerd worden als ik de uwe respecteer.

Persoonlijk heb ik niets met de Waddeneilanden, maar ik sta zeker open om ze te ontdekken. Nu is de Corona-crisis, en het feit dat de grenzen dicht zijn, een goed moment om een deel van de Wadden te gaan ontdekken. Natuurlijk net als het ver onder nul is en de sneeuw er voor zorgt dat de boten ook niet volgens schema gaan. Onze boot van 15:00 gaat niet meer. De keuze is dan 9:30 of 17:00. De keuze valt op 9:30 met de avond van te voren een hotelovernachting in Harlingen.

Het hotel is perfect; rustig, vriendelijke mensen en een goede prijs. Eten doen we op de kamer. Het is het beste wat we kunnen vinden. Nadat de horeca lange tijd heeft geleden onder de maatregelen zou je denken dat horeca er alles aan doet om weer open te blijven. Bij binnenkomst doen wij netjes onze mondkapjes op. Het personeel vindt dit echter niet nodig. Je voelt je dan best achterlijk als je, als klant met kapjes, een gebouw in loopt waar verder niemand een mondkapje draagt.

De maatregelen gelden verder ook niet en het eten wordt door diverse mensen zonder bescherming of vragen de kamer in gebracht. Als hier een controle op zou komen kunnen ze een flink probleem krijgen, in de vorm van een boete. Het ontbijt wordt de volgende dag door een dame gebracht die de regels iets beter naleeft. Ze heeft een mondkapje op, komt de kamer niet in en zet het eten neer zodat ik er bij kan.

De volgende dag de grote overtocht naar Vlieland. Met min 30 (zo voelt het) staan we op de parkeerplaats in Harlingen. De boot heeft ook maatregelen: hou afstand, hou de mondkapjes op, ga niet onnodig rondlopen. De scheepshoorn klinkt en de mondkapjes gaan hier en daar af. Mensen beginnen rond te lopen en gaan lekker dicht bij elkaar staan. Daarna worden de maatregelen nog eens herhaald. Een aantal mensen kijkt wat schuldig om zich heen… Wat doen andere mensen? Dan doet er een persoon zijn mondkapje weer op, 50% van de andere reizigers volgen.

Zodra we aankomen op Vlieland begint het dringen. Mensen gaan als een kudde naar buiten. De een wil nog sneller dan de ander zijn koffertje ophalen. Wij zitten op dat moment nog op de boot, alles gade te slaan. Wij lopen als laatste de boot af, met een ander stel op 2 meter voor ons. We groeten het personeel van de boot en pakken onze koffertjes, zonder dat er mensen staan te dringen. De koffertjes gaan vervolgens naar de vervoerder die staat te wachten terwijl de menigte staat te dringen bij de toeristeninformatie. We maken een klein praatje en zetten koers naar ons Landal hotel.

Ik zie totaal geen verschil met de periode voor de Corona-maatregelen. Mensen staan nog altijd te dringen voor iets wat niet nodig is. Ze gunnen elkaar de ruimte niet (‘want ik moet sneller dan de ander’). Het lijkt zelfs wel erger dan voorheen. Rust en vrede is er nog altijd niet.

0 0 stemmen
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x
()
x